ارزش وجودى انسان ارزش وجودى انسان ما فوق تصوّر است . انسان مىتواند به جايى برسد كه به غير از خداوند كسى به آن مقام راه ندارد . رسد آدمى به جايى كه به جز خدا نداند * بنگر كه تا چه حد است ، مقام آدميّت حتّى جبرئيل امين هم كه ملك مقرّب خداوند است ، اجازه و صلاحيّت ورود به آن مقام را ندارد . احمد ار بگشايد آن پر جليل * تا ابد مدهوش ماند جبرئيل چون گذشت احمد ز سدره مرصدش * وز مقام جبرئيل و از حدش گفت او را حين بيا اندر پيم * گفت رو رو من حريف تو نيم گفت بيرون زين حد اى خوش فرّمن * گر زنم پرّى بسوزد پرّ من « 1 » ولى متأسّفانه بسيارى از انسان‌ها ، خصوصاً جوان‌ها ، جايگاه خود را فراموش كرده‌اند و از مقام و منزلت خود خبر ندارند . از اين جهت وجود خود را گردوى پوچى مىپندارند . هيچ دليلى براى به‌وجود آمدن ، زندگى كردن و از دنيا رفتن خود ندارند و اين فقدان انگيزه ، آنان را به پوچى رهنمون شده است . ارمغان اين پوچ گرائى نيز جز گمراهى و افتادن به ورطهء سقوط و تباهى نيست . لذا به هوى و هوس و صفات رذيله روى آورده‌اند و بالاخره خود را ارزان فروخته‌اند . قرآن كريم در اين باره مىفرمايد : أُولئِكَ الَّذينَ اشْتَرَوُا الضَّلالَةَ بِالْهُدى فَما رَبِحَتْ تِجارَتُهُمْ وَ ما كانُوا مُهْتَدينَ « 2 » آنان كسانى هستند كه گمراهى را به هدايت خريدند . پس سود نكرد بازرگانى ايشان و ايشان هدايت نمىشوند . قرآن مىفرمايد : اى انسان ! ارزش خودت را درياب و آگاه باش كه چه گوهرى در

--> ( 1 ) . مثنوى معنوى ، دفتر چهارم ، ص ( 2 ) . البقرة / 16